عنایت کلایی عزیز دوباره وبلاگ چشم انداز اقتصاد یا حلقه نهادی را راه انداخته است. اما این بار او از منظر یک دانشجوی دکتری اقتصاد مطالب خود را خواهد نوشت. البته همین موضوع می تواند دلیلی باشد تا امثال من کاسه و کوزه خود را جمع کنیم و برویم دنبال کارمان. او اولین مطلب خود را با عنوان حداقل ها در اقتصاد نوشته است که من پس ازخواندن آن فهمیدم که هیچکدام از حداقل های لازم مورد نظر عنایت را ندارم. در کنار اینکه من با تمام معیارهای مورد نظر عنایت موافقم اما سوالم این است که آیا دانشکده های اقتصاد در ایران این حداقل ها را به دانشجویان این رشته می آموزند؟ آیا اصلا در ایران تقاضایی برای کسی که چنین حداقل هایی را داشته باشد وجود دارد؟ چه ضرورتی دارد که یک دانشجوی اقتصاد در ایران نفتی به دنبال یادگیری این حداقل ها باشد؟
من حرفهای عنایت را بیشتر شبیه به آرزوهایم می دانم و ترجیح می دهم اگر در مورد آرزوهایم صحبت می کنم به حداکثر آرزوهایم اشاره کنم نه حداقل ها. به هر صورت حضور افرادی چون عنایت در فضای وبلاگستان می تواند تاثیر مثبت خود را بگذارد. به امید آنکه دیگر شاهد غیبت های او نباشیم.